Maldita oscura miseria miña
atopote escondida entre os meus soños
divirteste desgarrandome teimadame,
so para deixarme desangrado
cunha necesidade urxente. De ti.

Por ti, nin morto nin vivo.
E nin sequera quero saber nada,
quero olvidarte,
quero desexar que non existiras nunca
mais por mais que tento non consigo mais ca dor
mais ca inxurias
mais ca risas dos meus demos.

E volvo a ser morto
con duas vontades sen ningunha alma
sen un agarimo que poder dar
sen un lume que apagar
sen ti nin vida que disfrutar
sen un verso que debuxar

Non te poido olvidar
Mais, ¡Non hai nada que recordar!

Silvestre Santé